sobota, 1 czerwca 2013

Otwarcie 66. Festiwalu Filmowego w Cannes

15 maja 2013r. w Cannes po raz 66. ruszył najważniejszy na świecie festiwal filmowy.  Jak co roku z tej okazji do Francji przybyły gwiazdy filmu i kina. O statuetkę Złotej Palmy powalczy aż 20 filmów.

Tegoroczne otwarcie rozpoczął pokaz filmu „Wielki Gatsby”. Jako pierwsi na czerwonym dywanie o długości 60 metrów pojawili się Leonardo DiCaprio, Steven Spielberg oraz Nicole Kidman. Całą ceremonię otwarcia festiwalu prowadziła francuska aktorka Audrey Tautou (znana z filmu „ Amelia”). Przez 12 dni uczestnicy Festiwalu będą mogli oglądać światowe produkcje, wśród których znajduje się kilkadziesiąt filmów pełnometrażowych.

O zdobycie nagrody w tym roku będzie rywalizował m.in. : film braci Ethan i Joel Coen, "Inside Llewyn Davis", „Un chateau en Italie" gdzie wystąpiła starsza siostra Carli Bruni-Sarkozy  - Valeria  Bruni-Tedeschi.  Po raz pierwszy od dwudziestu lat w głównym konkursie będzie zaprezentowanych holenderski film - thriller "Borgman" Alexa Van Warmerdama. Poza produkcjami europejskimi uczestnicy festiwalu będą mieli okazję zobaczyć także chiński film "Tian Zhu Ding" niezależnego reżysera tzw. szóstej generacji filmowców chińskich Jia Zhangke oraz dwa filmy japońskie - "Soshite Chichi Ni Naru" (Jaki ojciec, taki syn) Kore-Eda Hirokazu i "Wara No Tate" (Źdźbło słomy) Takashiego Miike.

W jury konkursu zasiądą i będą oceniać filmy : Ang Lee, Nicole Kidman, Daniel Auteuil, Vidya Balani, Naomi Kawase, Cristian Mungiu, Lynne Ramsay i Christoph Waltz, a w roli głównego przewodniczącego osadzono Stevena Spielberga.


Organizacja festiwalu w Cannes niesie za sobą ogromne koszty. Budżet festiwal wynosi 20 milionów euro. W skład wydatków wchodzi organizacja i personel (ponad 3 tysiące pracowników na kontraktach),  rezerwacja 85 tysięcy pokoi w luksusowych hotelach, tysiące butelek szampana czy kwiaty.  Wydarzenie tak wielkiego formatu wymaga właściwej oprawy. 





B.

niedziela, 12 maja 2013

Willkommen, bienvenue, welcome!

     Amerykański musical w reżyserii Boba Fosse, z Lisą Minnelli i Michaelem Yorkiem w rolach głównych, to zdecydowanie coś, co polecam na umilenie sobie wieczoru. Film został w 1972 roku wyróżniony 8 statuetkami Oscara za: reżyserię, najlepszą pierwszoplanową rolę żeńską, najlepszą drugoplanową rolę męską, zdjęcia, scenografię, muzykę, montaż i dźwięk.
     Opowiada on o romansie amerykańskiej piosenkarki i gwiazdy berlińskiego kabaretu z angielskim pisarzem, który przyjechał do Berlina pisać swoją pracę doktorancką. Ich romans przeplata się z dojściem do władzy nazistów, który w tym filmie pokazany jest w genialny sposób. Kochanków spotykają różne perypetie, poruszany jest trudny wątek miłosny oraz temat homoseksualizmu, wszystko to dzieje się w szalonych latach 30.
     Jest to zdecydowanie duża dawka pozytywnej energii, którą zapewnia nam przede wszystkim wspaniała ścieżka muzyczna i jej aranżacja. Wszystkie utwory są autorstwa Johna Kandera i Freda Ebba.
     Chciałabym, żebyście podczas oglądania tego fenomenalnego filmu zwrócili uwagę na postać Konferansjera (Joel Grey), jest to zdecydowanie postać kontrowersyjna, która skłania nas do refleksji. Jest on gospodarzem filmu, przez który prowadzi nas swoim show. Pod koniec filmu pyta się nas gdzie są teraz nasze problemy i czy o nich zapomnieliśmy, w tamtym momencie uświadomiłam sobie jak hipnotyzujący i pełen magii jest ten film. Podczas oglądania ,,Kabaretu'' znikają wszystkie problemy, zapominamy o świecie, który nas otacza, jest to lek na nasze smutki i pigułka relaksu oraz wyciszenia w jednym. Szczerze mówiąc, właśnie wtedy, gdy Konferansjer zadał nam wprost to pytanie trochę się przestraszyłam tego, w jaki sposób zadziałał ten musical na moją psychikę. To właśnie według mnie tworzy z niego jeden z najlepszych filmów w historii kina, zdecydowanie jeszcze nie raz do niego wrócę. To nie jest film, o którym się zapomina, on żyje w nas przez bardzo długi czas.











Magda.





piątek, 10 maja 2013

Nieoczekiwane skutki uboczne


Wyświetlany aktualnie w kinach amerykański film reżyserii Steven’a  Soderbergh’a  „Panaceum” (oryginalny tytuł Side effects ) jest dobrym pomysłem na spędzenie wolnego czasu dla osób, które lubią kryminalne thrillery i psychologiczne zagadki. 

W roli głównej bohaterki Emily Taylor występuje gwiazda filmu „Dziewczyna z tatuażem” Rooney Mara a towarzyszy jej Channing  Tatum jako mąż - Martin Taylor.  Z pozoru szczęśliwi      i zakochani w sobie małżonkowie borykają się z wieloma problemami. W uporaniu się z nimi pomaga im dwoje lekarzy psychiatrów : dr Victoria Siebert, w którą wcieliła się laureatka Oscara Catherine Zeta-Jones oraz dr Jonathan Banks, grany przez Jude’a  Law.

Wydaje się, że najlepszym panaceum na wszelkie życiowe trudności państwa Taylor będą nowe leki antydepresyjne, które dr Banks przepisuje Emily.  Jak się później okazuje jest to dopiero początek dramatu i źródło fali niepowodzeń w życiu lekarza i nie tylko.

Świetnie napisany scenariusz pozwala wciągnąć się w fabułę od pierwszej minuty i trzyma w napięciu do samego końca.  Bardzo dobra gra aktorska przekłada się na autentyczność bohaterów i czyni opowieść wyrazistą. Na szczególną uwagę zasługuje postać Emily Taylor, która dzięki kreacji stworzonej przez Rooney Mara od początku przemawia do widza i wzbudza w nim ambiwalentne uczucia. Film w napawający gorzką refleksją sposób pokazuje jak chęć posiadania dużych pieniędzy może zmienić człowieka i, że w dzisiejszym świecie nie można ufać tak naprawdę nikomu.







                                                                                                                                             B.

wtorek, 7 maja 2013

,,Mission: Impossible 5''

           Już wiadomo, że Tom Cruise podpisał kontrakt z Paramount Pictures i Skydance Production dotyczący roli Ethana Hunta w Mission: Impossible 5, oprócz odgrywania roli aktor będzie także jednym z producentów filmu. Nie znamy jeszcze fabuły piątej części filmowej serii, ani reżysera. W lutym bieżącego roku Christopher McQuarrie napisał na swoim Twitterze, że to on zajmie się reżyserią filmu, jednak producenci do tej pory nie potwierdzili tej wiadomości. 
          McQuarrie to urodzony w 1968 roku w New Jersey amerykański reżyser, scenarzysta, producent filmowy, oraz aktor. Usłyszeliśmy o nim dzięki jego współpracy z Bryanem Singerem, dla którego pisał scenariusze. Znamy go też między innymi jako scenarzystę filmów takich jak Turysta, Walkiria, czy Mission: Impossible - Ghost Protocol.
         Mission: Impossible to seria filmów sensacyjnych składających się jak do tej pory z czterech części. Główną rolę tego czteroczęściowego kina akcji odgrywa Tom Cruise, który jest tajnym agentem o niezwykłej inteligencji i sprycie. W każdej części zmierza się on i walczy z terrorystami zagrażającymi światu.
         Pierwsza część tego kultowego filmu, której premiera odbyła się 1996 roku została jako pierwsza w USA wyświetlona jednocześnie w ponad trzech tysiącach kin. Jako ciekawostkę dodam również, że druga część, czyli Mission: Impossible II była pierwszym filmem, do którego piosenkę zgodził się skomponować zespół Metallica.
         Piątej części możemy się spodziewać dopiero w 2015 roku. Może do tego czasu, w którymś z naszych polskich kin odbędzie się maraton filmowy ze wszystkimi częściami. Warto odświeżyć sobie pamięć i przypomnieć wszystkie części po kolei, tym bardziej, że jest to jeden z najpopularniejszych filmów sensacyjnych.









Magda.




,,Niedokończony film''

            Mimo, że na ,,pierwszy ogień'' miałam w planach napisać o innym filmie, to dzisiejsze zajęcia z Etyki dziennikarskiej nakłoniły mnie do napisania o czymś zupełnie innym. Mianowicie o filmie dokumentalnym,  reżyserii Yael'a Hersonski, który pokazuje powstawanie nazistowskiego filmu propagandowego o życiu ludności żydowskiej w warszawskim getcie w maju 1942 roku. 
           Trudno tak na prawdę sobie wyobrazić jak ważny w dzisiejszych czasach jest ten właśnie dokument, trudno sobie też wyobrazić to jak wiele czynników musiało mieć wpływ na to, żeby w ogóle mógł być on zrealizowany. Materiały filmu propagandowego nakręconego przez hitlerowców znaleziono po zakończeniu II wojny światowej. Film był przede wszystkim niedokończony, bez dźwięku, wiele scen było manipulowanych, Niemcy zmuszali aktorów do odgrywania scen z ,,życia codziennego''. W ,,Niedokończonym filmie'' zobaczymy jak wiele scen zostało zainscenizowanych, zobaczymy pewien kontrast pomiędzy ludnością żydowską zamieszkującą getto. 
            Gdyby nie odnalezione dzienniki Adama Czerniakowa (Przewodniczącego Rady Żydowskiej) opisujące między innymi dni, w których film propagandowy był nagrywany, gdyby nie odnalezieni świadkowie, którzy mieszkali wtedy w getcie, gdyby nie odnaleziony jeden z kamerzystów Willy Wist - prawdopodobnie do tej pory nie wiedzielibyśmy co to za materiały, skąd one się tam wzięły, kto i dlaczego je zrobił. Choć w gruncie rzeczy nie dowiemy się dlaczego hitlerowcy nie dokończyli swego dzieła, nie dowiemy się także w jakim celu go nagrywano, to mimo wszystko obraz ten jest historią, która jest bardzo ważna szczególnie dla nas, ludzi mieszkających w Polsce, bo to tutaj to wszystko się wydarzyło.
         ,,Niedokończony film'' ukazuje nam terror, głód i ból mieszkających tam ludzi, ukazuje również zamiary Niemców, którzy w tamtych czasach próbowali mydlić oczy swojemu społeczeństwu. Jest to film przede wszystkim historyczny, a według recenzentów najważniejszy dokument, który trafił do polskich kin. Dzięki takim dokumentom współczesne i przyszłe pokolenia będą mogły poznać prawdę o tym, co działo się podczas wojny, oraz z jakim trudem ludzie musieli się codziennie zmagać, by przeżyć.





Chciałabym polecić ten film szczególnie osobom interesującym się tematem II wojny światowej, generalnie polecam go wszystkim, jednakże jest to film, na który trzeba poświęcić całą swoją uwagę, by zrozumieć jego przesłanie.



Magda.

poniedziałek, 6 maja 2013

Witamy!

Witamy!
Jesteśmy studentkami II roku dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Uniwersytecie Wrocławskim. Zajęcia, które nazywają się Dziennikarstwo Internetowe i sam Prowadzący skłoniły nas do zaistnienia w świecie blogów i samodzielnego pisania tego, co nam na myśl przyjdzie. 
Ale nie będzie to jednak blog o wszystkim i o niczym, mamy zamiar stworzyć tu Studencką Filmotekę, tak jak sama nazwa bloga wskazuje. :)
Będziemy pisać o filmach, które same polecamy oraz tych, na które nie warto trafić czasu; filmy, o których będziecie mogli tu przeczytać mogą się od siebie znacznie różnić, ponieważ jesteśmy dwoma różnymi dziewczynami. Znajdziecie u nas również zapowiedzi filmów, recenzje, które warto przeczytać i wiele, wiele innych rzeczy związanych z kinem. 

Serdecznie zapraszamy do czytania i odwiedzania naszego bloga. Zachęcamy również do komentowania i podsuwania pomysłów na kolejne filmy.


Magda i Beata